Roza Amed - Arjin Garzan / JINHA

DÊRÎK - IŞİD saldırıları sonucu Federal Kürdistan Bölgesi ve Rojava'daki kamplara yerleşen her kadının anlatırken zorlandığı bir hikayesi var. Bir de acı hikayesini anlatamayanların hikayesi var. Mercan Ana da bu kadınlardan sadece biri… IŞİD'den kurtulan yüzlerce kadından birisi olan Mercan Ana, yaşadıklarını sessiz, ama bir o kadar da çığlıklar içindeki dünyasında, gözlerinde saklıyor.

IŞİD saldırılarından kaçarak Rojava, Federal Kürdistan Bölgesi ve bölgede birçok kampa yerleştirilen Êzidî halkı, hala savaşın izlerini silmeye ve yaralarını sarmaya çalışıyor. YPG, YPJ, HPG ve YJA Star güçlerinin desteğiyle kırımdan kurtulmayı başaran halk, yerleştirildikleri kamplarda yaşam mücadelesi veriyor. Mikrofon uzatılan kadınlar bazen gözleri yaşararak, bazen de boğazları düğümlenerek yaşadıklarını anlatmaya çalışıyor. Buldukları kelimelerle yaşadıklarını ifade etmeye çalışan kadınlardan biri kardeşlerini, biri annesini, biri çocuğunu kaybetmiş…

Bir çadırın önünde uzanmış, saçları ağarmış yüz hatları ne kadar da çok şey yaşadığını anlatan mavi gözlü bir kadını görüyoruz. Ona doğru yürüyoruz, o da bizi görür görmez toparlanıyor ve uzanıverdiği yerde oturuyor. Konuşmak istediğimizi söylediğimiz kadın, sadece bize bakıyor. Oysa o sadece bize bakıyor. İlk önce buna anlam veremiyoruz, neden bizimle konuşmuyor diye. Birçok soru sorduk, ancak kadın sadece o masmavi gözleri ile bizimle konuşuyordu.

Beyaz saçlı kadının hikayesini öğrenmek için yan çadırlarda oturan kadınlardan birine onu soruyoruz, neden bizimle konuşmuyor diye. Ancak duyduğumuz sözler karşısında şoke oluyoruz. Mercan ana dilsizdi. O yüz hatlarına çizilen yaşanmışlıkları anlatamazdı bize. Herkesin bize bir hikâyesi vardı, onun da vardı… Ah o diller, o mavi gözlerin gördüklerini bir anlatabilseydi keşke. Kim bilir neler anlatmak istiyordu… Ancak ne biz tam onu anlıyorduk, ne de o mavi gözler bize bir şeyler anlatıyordu. Onun hakkında biraz bilgi almak istediğimizi söylüyoruz. Ve şunları öğreniyoruz:

"Mercan ana IŞİD çetelerinin saldırılarından kurtulan ve Newroz kampına yerleşen yüzlerce Şengalli kadından sadece biri… 80 yaşında ve kimsesiz. O da birçok akrabasını kaybetmiş. Tek başına kendisini dağlara vurmuş IŞİD çetelerinin saldırıları esnasında. Çok zorlansa da hiç pes etmemiş. En sonunda bir grupla karşılaşıyor ve onlarla birlikte Newroz kampına geçiyor."

Sadece bunları öğreniyoruz Mercan ana hakkında… Ya onu dinleseydik, o anlatsaydı, bu kadar mı anlatırdı?

(ag-ra/gk)