Medya Doz / JINHA

ŞENGAL - "Ninemin anlattığı katliamlara, ben de bir katliam ekledim gibi bir histi yaşadıklarım" diyen Şengal Savunma Birlikleri'nde yer alan kadın gerillalardan Viyan, "Yaralı kollarımda taşıdığım çocukların bir daha asla katliam görmemeleri için elimden gelen her şeyi yapacağıma dair binlerce söz verdim vicdanıma" dedi.

Şengal katliamı insanların yüreklerinde silinmez izler bırakmakla kalmıyor, hafızalarında da tarihi çağrışımlar yapıyor. Eski katliam öykülerini ninelerinden dinleyen çocuklar Şengal Dağı'nda buluşuyor. Her dinden, her ırktan olan masal dinleyicisi çocuklar, şimdi ortak bir cephede IŞİD çeteleri karşısında savaşıyor. Onlarca Kürt, Ermeni, Asurî, Arap, Êzidî ve daha birçok halktan ve inançtan olan gerillalar da Şengal'de aynı amaçla birleşti. Bu gerillalardan aslen Diyarbakırlı ve Ermeni bir ailenin çocuğu olan Viyan'ın ailesi, 1915 yılında Ermeni katliamı gerçekleştiğinde Rojava'nın Kobanê kentine göçtü, Viyan ise, Rojava devriminin birçok savaşına katılıp defalarca yaralandı, en son yarasını da Şegal'in Sününe Köyü'nde bir çatışmada aldı.

'Kaçırılan kadınları düşünmekten kendimi alamadım'

Yaralandıktan sonra iyileşerek tekrar Şengal'de savunma birliklerine katılan Viyan, "IŞİD çetesiyle yüz yüze geldiğimde ve karşılıklı birbirimize ateş açtığımızda ninemin anlattığı bütün öyküler beynimde bir saniye içinde bir film şeridi gibi geçti. Sanki ninem oldum ve ninemin anlattığı katliama ben de yeni bir katliam ekledim gibi bir histi o saniye içinde yaşadıklarım. Halkı sınırdan geçirirken, kaçırılan kadınları düşünmekten kendimi alamadım, yaralı kollarımda taşıdığım çocukların bir daha asla katliam görmemeleri için elimden gelen her şeyi yapacağıma dair binlerce söz verdim vicdanıma" dedi.

(md/gk/mg)