Beritan Canözer-Rozerin Tekin/JINHA

AMED - Diyarbakır'ın Silvan ilçesine bağlı Malabadi köyünde yaşayan 36 yaşındaki Hülya Özenci, 3 çocuğuyla birlikte yaşam mücadelesi veriyor. Eşi ve eşinin ailesi tarafından yıllarca şiddet gören Hülya, 6 yıldır tek göz odada çocuklarını büyütüyor.

Diyarbakır'ın Silvan ilçesine bağlı Malabadi köyünde yaşayan 36 yaşındaki Hülya Özenci, hiçbir geliri olmadan çocuklarıyla birlikte yaşam mücadelesi veriyor. Tek göz bir odada 3 çocuğuyla yaşayan Hülya, 14 yıl önce tanımadığı bir erkekle evlendiriliyor. Evlendikten sonra eşinin ailesiyle kalan Hülya, hem eşinden, hem de eşinin ailesinden şiddet görmeye başlıyor. Hülya, ikiz çocuklarına 3 aylık hamile iken evden atılmaya çalışılıyor. Bunu kabul etmeyince de hem eşinden hem de ailesinden şiddet gören Hülya, çocuklarıyla birlikte sokağa atılıyor. Çocuklarıyla birlikte kendi ailesinin yanına giden Hülya'ya, ailesi kendi evlerinin altındaki tek göz odayı veriyor. Resmi nikahı olmadığı için hukuki olarak da eşinden bir hak talep edemeyen Hülya, kendi ayakları üzerinde durup çocuklarını büyütmek istiyor.

'Tek göz odada yaşam mücadelesi veriyorum'

Yaklaşık 6 yıldır tek başına yaşam mücadelesi veren Hülya, doğum yaptıktan sonra dahi eşinin çocuklarını görmediğini belirterek, "Ben hastanedeyken kimse gelip beni sormadı. Eşim küçük çocuklarının yüzünü dahi görmemiş, sokakta görse tanımaz onları, arkasına döner gider. Resmi nikah yapacağını söyledi bana ama yapmadı. Ben de çocuklarıma kendi ismimi verdim. Şu an ailemin bana verdiği tek göz odada çocuklarımla beraber yaşıyorum. Bodrum katı gibi bir yerdir, yıkık döküktür ama orada yaşamak zorundayım" dedi.

'Nasıl biriyle evleneceğimi bile bilmiyordum'

Evlenmeden önce eşini hiç görmediğini anlatan Hülya, "Nasıl biriyle evleneceğimi bile bilmiyordum. Biz evlendikten sonra sürekli iş için şehir dışına çıkıyordu, doğru dürüst eve geldiği yoktu. Ne benim için ne de çocuklarım için hiçbir şey yapmadı. İkiz çocuklarımı ailemin evinde dünyaya getirdim, bir gün olsun gelip görmedi onları. Beni darp ederek evden çıkardılar, mahkemeye gidip dava açtım ama resmi nikahımız olmadığı için çok sürdüremedim" diye konuştu.

'Hastaneye bile gidemiyorum'

Çocuklarının mutlu olmasını ve güzel yaşamalarını istediğini söyleyen Hülya, "Çocuklarıma doğru dürüst hiçbir şey alamıyorum. Bazen bir çikolata alıp ellerine verebilecek param bile olmuyor. Elbise alamıyorum, ayakkabı alamıyorum, oyuncak alamıyorum. Tek istediğim çocuklarım mutlu olsunlar, kendilerini kötü hissetmesinler. Bazen öğretmenleri okul için bir şey istediğinde onu da alamıyorum. Çocuklarım hasta oluyorlar ya da ben hasta oluyorum hastaneye gidemiyorum. Ne yol param var ne de fiş ne de ilaç alacak param var" dedi.

(gc/mg)