Newroz Dijwar/JINHA

SİLÊMANÎ - DAİŞ saldırıları nedeniyle Rojava'dan Federal Kürdistan Bölgesi'nin Süleymaniye kentine göç eden kadınlar, kendi topraklarına dönecekleri günü bekliyor.

Rojava ve Irak'ta yaşanan savaştan dolayı binlerce insan Federal Kürdistan Bölgesine göç etti. Hem savaş hem de göçlerden kaynaklı bölgede yaşanan ekonomik krizden en çok göçmenler etkilendi. Rojava'nın Kobanê Kantonu'ndan Süleymaniye'ye göç etmek zorunda kalan kadınlar, göçmen olmanın zorluklarını değerlendirdi.

'Birçok zorlukla karşılaştık'

7 ay önce Kobanê'den Güney Kürdistan'a göç eden 4 çocuk annesi Sadiye Seyfo, Süleymaniye'ye gelene kadar birçok zorlukla karşılaştıklarına vurgu yaparak, Türkiye'nin göçmenlere dilenci muamelesi yaptığını söyledi. Tekrardan kendi topraklarına dönmek istediğini belirten Sadiye konuşmasına şöyle devam etti: "Kobanê'den ilk olarak Türkiye'ye geçtik. Hiç ummadığımız şeyler başımıza geldi. Bize ev vermiyorlardı. Kiraya bile vermiyorlardı. Şayet verdiklerinde de çok yüksek bir miktarda para istiyorlardı. Topraklarımızdan göç ettik zorluklar yaşadık. Çocuklarımız aç kaldı. İş yoktu çalışalım, evimizin kirasını verebilecek paramız yoktu. Bize iyi davranmıyorlardı. Dilenci muamelesi yapıyorlardı. Burada da zorlanıyoruz. Çocuklarımız okula gidemiyor."

'Evleri çok pahalıya verdiler'

4 çocuk annesi Sefa Mihemed Ali de 2 buçuk yıl önce Kobanê'den Süleymaniye'ye göç etmiş. Sefa, güneye geldiklerinde kimseyi tanımadıklarını, Güney halkının da onlara yardımcı olmadığını söyledi. Rojavalı göçmenlerin artmasıyla birlikte birbirlerine sahip çıktıklarını belirten Sefa, "Buraya geldiğimizde kimseyi tanımıyorduk. Yabancıydık. Güney halkı da bize çok sıcak yaklaşmadı. Rojavalı göçmenler çok olunca birbirimize sahip çıkmaya başladık. Evleri çok pahalıya verdiler. İlk başlarda bizi kabul etmediler" ifadelerinde bulundu.

'Kobanê'ye dönmek istiyoruz'

Göçmen olduklarından dolayı çocuklarının zorlandığını da dile getiren Sefa, kendisin de öğretmen olduğunu fakat eğitim bakanlığının prosedürlerinden kaynaklı bölgede öğretmenlik yapamadığını kaydetti. Konuşmasına devam eden Sefa şunları söyledi: "Burada da öğretmenlik yapmak istedim fakat kabul etmediler. Oradaki diplomayı kabul etmiyoruz dediler. Mecburen evde oturmak zorunda kaldım. Orada en azından öğretmenlik yapıyordum. Çocuklarımız okuyordu. Buraya geldiğimizden beri çocuklarımız okula gitmiyor. Soranca ve Arapça da zorlanıyorlar. Kızımı ilk yılında kabul etmediler. Şimdi okula gidiyor fakat oğlum gitmiyor." Sefa, yolların açılmasıyla birlikte Kobanê'ye tekrardan döneceklerini sözlerine ekledi.

'Kendi evimize dönmek istiyoruz'

Halepli Sena Ahmed de 1 buçuk yıldır Süleymaniye'de 4 çocuğuyla birlikte yaşam mücadelesi veriyor. Ekonomik durumlarının iyi olmadığına vurgu yapan Sena, bir an önce kendi ülkesine dönmek istediğini söyledi. Sena, uzun bir süredir ailesinden haber alamadığını da ekleyerek konuşmasına şöyle devam etti: "Yaşamımız çok zorlu. Suriye'ye kendi evimize dönmek istiyoruz. Çocuklar okulsuz eşlerimiz işsiz, burada iş yok. En kısa zamanda kendi topraklarımıza dönmek istiyoruz. Ailemden haber alamıyorum. Kardeşlerim ne yapıyor. neredeler, hiçbir bilgim yok. Şuana kadar ailemle sadece bir kere telefonda görüştüm. İnanıyorum ki gidersek tekrardan onları görme şansım olur, ailemle birlikte olurum."

'Gelin hep birlikte özgürce bir yaşam sürdürelim'

Sena Rojavalı ve Suriyeli göçmenlere seslenerek, "Gelin hep birlikte özgürce kardeşçe bir yaşam sürdürelim. Suriyeli Kürtlere, Araplara, Türkmenlere dışarıda yaşayan Suriyelilere gelin kendi topraklarınıza evlerinize dönün. Kimseyi dinlemesinler. Arapların, Kürtlerin, Süryanilerin düşman olduğunu söyleyenlere bir şey demek istiyorum. Bizler kardeşiz. Birbirimize asla düşmanlık yapmadık. Cizîrê ve Kobanê'nin birleşmesi de bunun kanıtıdır. Rojava'da YPG şehirleri kurtarıyor, halkı koruyor. Gelin hep birlikte kendi ülkemize özgürce kardeşçe bir yaşam sürdürelim" çağrısında bulundu.

(mg)