Newroz Dijwar/JINHA

SILÊMANÎ - DAIŞ'in katliam ve saldırılarından sonra Erbat beldesinde bulunan Aşti Mülteci Kampı'nda kalan Êzidî kadınlar, yaşam koşullarının düzeltilmesini istiyor. Kadın kurumlarının ilgisizliğini eleştiren kadınlar, erzak ve su sorunun yanı sıra çadırların da kış mevsimine dayanıksız olduğuna dikkat çekti.

Bundan bir yıl önce DAİŞ saldırıları nedeniyle Şengal'den YPG ve YBŞ güçlerinin denetimde Güney Kürdistan'a geçen Şengalliler, bir yıldır Aşti Mülteci Kampı'nda kalıyor. 270 Şengalli ailenin kaldığı Aşti kampının yaşam koşulları en çok kadınları zorluyor. Bidonlarla su taşımak zorunda kalan kadınlar, yaşam koşullarının bir an önce düzeltilmesini istiyor.

Çadırlar kış mevsimine dayanıksız

Kampın yaşam koşullarının zorlu olduğuna dikkat çeken kadınlardan Gewre Saleh, yardımların yetersiz kaldığını söyleyerek, "Kampın durumu pek iyi değil. Kış yaklaştı. Yağmur ve rüzgârdan dolayı çadırlarda kalamıyoruz. Her şiddetli bir yağmur ya da rüzgarda bir çadır düşer. Kış olduğunda ne yapacağız bilmiyoruz. Ayda 50 kilo erzak veriyorlar onun dışında da her hangi bir yardım yapılmıyor. Çocukları çalışanlar çalışıyor olmayanlar da verilen erzakla geçinmek zorundalar. En çok zorlandığımız sudur. Bidonlarla taşımak zorunda kalıyoruz. Kendimize beton ve priketlerden küçük de olsa bir yer yapmak istedik ama ona da izin verilmiyor" ifadelerinde bulundu.

'Kadın kurumları bizimle yeterince ilgilenmiyor'

Kadın örgütlerinin kampa ziyaretlerini yetersiz bulan Gewre, kamplarında bir kadın evinin oluşturulmasını talep etti. Gewre, "Diğer kampımızda bir kadın evi vardı. Burada o da yok. Kadın örgütlerinden beklentilerimiz var. Onları kaç kere eleştirdik. Bir kaç defa gelip gittiler ondan sonra da bir daha gelmediler. Kampta DAİŞ'in elinde kurtulan kadınlar var onlar içinde bir şey yapılmadı" şeklinde konuştu.

'Yardımlar çok yetersiz'

Kampta kalan Leyla Sileman da kamp koşullarının zorluklarına değinerek, "Bizim için şu an tek önemli olan bir şey DAİŞ'in elindeki insanlarımızın kurtulması. Ekmeğimiz olmasa da olur. Kimse açlıktan ölmez" dedi. 6 kız kardeşi ve annesiyle birlikte kampta kalan Leyla'nın babası bir yıldır DAİŞ'in elinde. Tek isteklerinin Şengal'in özgürleştirilmesi olduğunu söyleyen Leyla, konuşmalarını şöyle sürdürdü: "Kaptaki ailelerin hepsinin durumu çok kötü. Bizim de durumumuz çok kötü. Bize bakacak kimse yok, çalışan kimse yok. Yardımlar da çok yetersiz. Çocuklar Araplardan dolayı okula gidemiyor. Kampın bir hastanesi var o da Arapların olduğu bölgededir. Bize çok uzak kalıyor. Perişanız rezalet içerisinde yaşıyoruz."

'YBŞ Şengal'i özgürleştirecek'

Kampta kalan diğer bir kadın olan Asya İlyas da kamp koşullarının düzeltilmesini ve ihtiyaçlarının karşılanmasını istiyor. YBŞ güçlerinin Şengal'i özgürleştireceklerine inandığını kaydeden Asya, kamp koşullarıyla ilgili şunları ifade etti: "Kampın durumu hiç iyi değil. Özellikle su sorunu çok ciddi. Rüzgar çadırlarımızın ayakta kalmasını engelliyor. Buradaki rüzgâr çok şiddetli. Kış yaklaşıyor. Kışlık elbiselere ve gaza ihtiyacımız var. Umarım bu ihtiyaçlarımızı karşılarlar. Ama tek isteğimiz biran önce Şengal'e dönmek. Şengal bizim topraklarımız, köyümüzü özledik. Bizler oraya aidiz. İnanıyorum YBŞ Şengal'i özgürleştirecek."

(mg)