Rabia Eto/JINHA

KOBANÊ - Çetecilerden kurtarılan Kobanê'ye dönerek yeniden inşaya katılan kadınlar, "Yıkık evlerimizi devletin sarayına değiştirmeyiz. Büyük acılar ve bedellerden sonra yaşamımızı kendi inşa ediyoruz ve bundan dolayı da mutluyuz" diyor.

DAIŞ çetelerinin Kobanê'yi işgalinden sonra YPJ/YPG savaşçılarının tarihi direnişleriyle Kobanê işgalci çetelerin elinden kurtarıldı. Şehrin özgürleştirilmesinin ardından dönerek, kentin inşasına katılan yurttaşların sayısı her geçen gün artıyor. Kendi toprağından olmanın rahatlığı ile geleceğe daha güvenle baktıklarını belirten kadınlar ise "Yıkık evlerimizi devletin sarayına değiştirmeyiz" diyor.

Fatîme Mihemed Bozan: Biz Kobanê'ye döneceğimiz zaman DAIŞ çeteleri hala Mizirdawadê köyündeydiler. Kobanê'ye geldiğimiz için hem mutluyduk hem de üzgündük. Çünkü Kobanê'nin her yanı yıkılmıştı ve dökülmüştü. Ama yaşam başka yerde olmaktansa kendi topraklarında olmak daha iyidir. Komşularımız hala geri dönmemişti. Evlerin damlarında savaşın kalıntıları vardı. Biz buradayken DAIŞ çeteleri komşumuzun evine havan topu atmıştı. 20 yıllık komşumuzdu. Biz onları hepsini kaybettik" diye belirtiyor.

'Yıkık evlerimizi devletin sarayına değiştirmeyiz'

Fatîme şehirde kimse olmadığı için zorluk yaşadığını dile getirdi ve şöyle devam etti: "Allaha şükür şimdi şehir şenlenmiş. Şehrimizi yeniden inşa ediyoruz. Yıkık evlerimizi devletin sarayına değiştirmeyiz. Büyük acılar ve bedellerden sonra yaşamımızı kendi inşa ediyoruz ve bundan dolayı da mutluyuz. Bütün Kobanêlilerin yüzünü memleketlerine dönerek geri dönmeleri gerekiyor ki göçebe yaşamdan kurtulsunlar."

'Evim yıkıldı ama ben çaresiz değilim'

"Çaresiz değilim" diyen Hedle Îsa ise "Döndükten sonra evimin yıkıldığını gördüm ama kendimi çaresiz olarak görmüyorum. Diğer evlerde kalıyorum ve kendi şehrimde yaşadığım için çok mutluyum. Bu topraklar şehitlerin kanıyla sulandığı ve bu yüzden ölene kadar sahip çıkacağım ve koruyacağım" diyor.

Evini inşaya girişen Mislim Mustafa Ebas'da duygularını şöyle dile getiriyor: "Yabancı yerde sabrım gelmiyordu, bir an önce topraklarıma dönmek istiyordum. Biz yavaş yavaş yaşamı da şehrimizi de yeniden inşa edeceğiz."

(du/fk)