Nurcan Yalçın / JINHA

AMED - Sümerpark Ortak Yaşam Alanı'ndaki "Mala Dilbêrên Mezin",  hasta ve kimsesiz yaşlıları tespit etmek amacıyla gittikleri evlerde yaşlıların çok ciddi barınma ve yalnızlık sorunlarıyla karşılaşıyor. Kültürel değerleri sonraki kuşaklara aktarırken yarınlara şekil veren ve böylelikle geçmişle gelecek arasında köprü oluşturan koca çınarlar, ömürlerinin son yılarında yalnızlık duyguları içerisinde kendilerine bir yardım elinin uzatılmasını bekliyor.

Diyarbakır Büyükşehir Belediyesi Sümerpark Ortak Yaşam Alanı "Mala Dilbêrên Mezin" (Koca Çınarlar Evi) yaşlıları desteklemek ve onların toplumdan soyutlanmadan yaşamına devam etmesini sağlamak amacıyla 2013 tarihinde hizmete açıldı. Kimsesiz ve hiç geliri olmayan yaşlılara öncelikli olarak hizmet sağlamayı amaç edinen Koca Çınarlar Evi'nden, Diyarbakır'da yaşayan 60 ve daha yukarı yaş grubundaki her yaşlının merkeze üye olarak yararlanabiliyor. Koca Çınarlar Evi'nin çalışmalarına ilişkin konuşan Sosyolog Pervin Yetiz Demir, amaçlarının, üye olan yaşlıların günlük yaşamlarını kolaylaştırmak, evlerinde onlara destek olmak, sağlıklı bir yaşlılık süreci geçirmelerini sağlamak olduğunu belirtti. Pervin, "Şu an 75 yaşlıya hizmet veren merkezimiz her geçen gün hizmet standartlarını daha da geliştirerek yakın zamanda evde bakım hizmetleri kapsamında hemşirelik ve periyodik sağlık, psikolojik danışmanlık hizmetlerini hayata geçirmeyi de gündemine almıştır" dedi.

'Merkezimiz 75 yaşlıya hizmet vermektedir'

Merkezde sosyal hizmetler, danışmanlık hizmetleri, refakat hizmetleri, ev ziyaretleri, sosyal ve kültürel etkinlikler, özel günlerin ve haftaların kutlanması, ekonomik destek hizmetleri, temizlik ve bakım hizmetleri, teknik destek ve tamirat hizmetleri verildiğini belirten Pervin, "Alanda yaptığımız tespit çalışmaları sonucunda şuan 75 yaşlıya merkezimiz hizmet vermektedir. Her geçen gün hizmet standartlarını daha da geliştirerek yakın zamanda evde bakım hizmetleri kapsamında hemşirelik ve periyodik sağlık, psikolojik danışmanlık hizmetlerini hayata geçirmeyi de gündemine almıştır. Hizmetlerimizden faydalanmak isteyen yaşlılarımız merkezimize şahsen, bir yakınları veya tanıdıkları vasıtası ile ya da adres ve telefon bıraktıktan sonra sosyal çalışmacılarımızın yaptıkları ev ziyaretleriyle uygun görüldüğü takdirde merkezimize üye olurlar" sözlerine yer verdi.

'Bu gün onlar yaşlı yarın biz yaşlanacağız'

Yaklaşık 3 aydır Koca Çınarlar Evi çalışan Ronida Pervane ise, çalışmalar kapsamında alanlara çıkıp mahalle mahalle gezerek 65 yaş ve üstü yaşlıları ve hastaları tespit ettiklerini dile getirdi. çalışmalar kapsamında yaşlıların en büyük sorununun yalnızlık olduğunu kaydeden Ronida, "Yalnızlık çok zor, barınma koşuları çok kötü, yaşlılarımızın durumu içler acısı. Bizim yaptığımız sadece onlara Sarmaşık Derneği'nden yardım almak, hasta oldukları zaman onları hastaneye götürmek ve bazen de evlerini temizlemek, yemek yapmak. Buraya gelebilen yaşlılar gündüz gelip oturuyorlar, akşamları ise tekrar evlerine geri dönüyorlar. Fakat onlar için kalıcı bir çözüme, yere ihtiyaç var" şeklinde konuştu. Ronida herkesin yakınındaki yaşlılara sahip çıkması gerektiğini dile getirirken, "Bugün onlar yaşlı, yarın biz yaşlanacağız" dedi.

'Benim kimsem yok yalnızım'

Koca Çınarlar Evi çalışanlarının çalışma sırasında tespit ettikleri yaşlılardan biri de, 30 yıldır Lice'den göç ederek Diyarbakır'ın Bağlar ilçesi Fatih Mahallesi'ne yerleşen ve yıllardır yalnız başına harabeye dönmüş bir evde yaşam mücadelesi veren 80 yaşındaki Gule Vuran. 25 yıl önce eşini ve 4 oğlunu kaybeden Gule, yaşadığı zorlu yılları anlatırken duygusal anlar yaşadı. Gule, kendisini anlatırken şöyle konuştu:

"7 çocuğum vardı. 4 oğlum öldü, şimdi iki oğlum ve iki kızım var, ama maddi durumları iyi olmadığı için bana bakamıyorlar. Bir oğlum da hasta. Ben artık kendime bakamıyorum, ihtiyaçlarımı karşılayamıyorum tek başımayım ve hastayım. Benim sadece yaşlılık maaşım var ama bana yetmiyor. Komşularım bana bazen yemek veriyorlar. 25 yıldır bu evde yaşıyorum daha bir kere bile boyatamadım küf kokuyor. Kimse gelip içinde oturamıyor."

'Bu yaşadıklarımızın sebebi devlettir'

66 yaşındaki Dilber Yakar adlı bir diğer yaşlı kadın ise Bağlar'ın Fatih Mahallesi'nde asansörü olmayan bir binanın 8'inci katında oturuyor. Kalp ve tansiyon hastası olan Dilber, sağlıklı bir insanın bile zor çıkabildiği 8 katlı binaya inip çıkmak zorunda kalıyor. Dilber, "1993 yılında Lice yakıldığı zaman buraya göç ettik. Maddi durumumuz iyi olmadığı için bu evden taşınamıyoruz. Ben kalp ve tansiyon hastasıyım. Bu nedenle merdivenleri inip çıkamıyorum, nefesim kesiliyor. Bu yaşadıklarımızın tek sebebi devlettir. Eğer devlet köylerimizi yakmasaydı, bu zorluğu çekemiyor olurduk şimdi. Evimiz kışın çok soğuk, tavanı damlıyor, banyosu yok, küf kokuyor" diye konuştu.

Koca Çınarlar Evi, D,lber ve Gule gibi 75 yaşlıya hizmet veriyor. Bu hizmetlerin ise ilerde daha fazla yaşlıya ulaştırılması hedefleniyor.

(ny-şh/gk)